دست نوشته های خودمونی امیر شیرین زاده

آنچه در دیدگاه یک روانشناس جوان و بلند پرواز، به بینش و روانکاوی نیاز دارد.

دست نوشته های خودمونی امیر شیرین زاده

آنچه در دیدگاه یک روانشناس جوان و بلند پرواز، به بینش و روانکاوی نیاز دارد.

نوشتن وسیله ای کارآمد برای تخلیه هیجانات و احساسات فردی است. من نیز از نظر تیپ شخصیتی ، فردی برونگرا و هیجانی هستم. همچنین علاقه زیادی به موضوعات خارج از روانشناسی هم دارم. اینجا را برای نوشته های شخصی ام و تحلیه افکار و هیجانی ام قرار دادم. سالها پیش بزرگی به من گفت: نه خودت را جدی بگیر و نه زندگی را. شما هم اگر اینجا را خواندید نه نوشته های من را جدی بگیرید و نه زندگی شخصی ام را. اگر مایل به خواندن نوشته های علمی و روانشناختی بنده بودید، به سایت مرکز به ادرس DrRavanshenas.com و یا روزنامه آرمان امروز صفحه شانزدهم سر بزنید.

آخرین نظرات

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «انتخابات ریاست مجلس» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

به طور کلی می توان گفت که ساخت فیلم های کمدی بیش از سایر ژانرها در ایران تولید می شود. این امر دلایل متعددی دارد. فیلم های کمدی راحت تر مجوز می گیرند و دستور سانسور از سوی ممیزی ها برایشان صادر نمی شود. با هزینه کمتری تولید می شوند و تعدادی از بینندگان سینمایی نیز، فیلم های طنز را به فیلم های اجتماعی و انتقادی ترجیح می دهند.

بارکد

متاسفانه طنز در کشور ایران، ماهیت انتقادی و روشنگرایانه خود را از دست داده است. این مهم را هم می توان در صفحات طنز روزنامه ها، کاریکاتورها، سریال ها و فیلم های سینمایی نیز مشاهده کرد.
البته هر از چند گاهی، مهران مدیری هایی، سریالی طنز می سازند. و کارهایی مانند " در حاشیه را رقم می زنند" و قدمی نقادانه بر داشته و بر وضعیت نامناسب تعدادی از بیمارستانها می نالند. اما متاسفانه شاهد هستیم که سندیکاهای مرتبط و مسئولین تند خو، به جای شنیدن پیام طنز، تلخی آن را برداشت می کنند و فوری دستورهایی با محوریت سانسور و عدم ساخت صادر می کنند.
گاهاً نیز، عده ای جان بر کف و کفن پوش دست به اعتراض های مثلاً خودجوش می زنند و آن می کنند که بر سر گشت ارشاد و پنجاه کیلو آلبالو در مشهد آوردند، و یا مانند شهر قم، سینما را به آتش می کشند و این پیام را عرضه می کنند که " همه افکار ناپسند است جز آنچه عده ای اقلیت با رفتاری توهش آمیز خود می پسندند. " این گروهها حتی در میان بسیاری از افراد مذهبی نیز ، منفور و پست شمرده می شوند.
اما گروههای دیگری نیز فیلم می سازند. مانند کسانی که فیلم های تجاری می سازند. و فیلم های بدون کیفیت با ضعف بسیار فیلمانه و کارگردانی را روانه بازار می کنند. با توجه به اینکه بسیاری از این فیلم ها با هزینه های ساخت ناچیز تولید می شود، سود سرشاری را می تواند به جیب تهیه کننده روانه کند. بسیاری از ساخته های رضا عطاران را می توان از این دست دانست.
هر چند، فیلم های طنز مناسبی هم در برخی از مواقع بر پرده سینما رفته است .مانند نهنگ عنبر، مارمولک و .... که بسته به فضای موجود در جامعه دست به نقدهایی قابل تفکر زده است. اما به طور کلی می توان بیشتر فیلم های کمدی ایرانی را ضعیف و یا بسیار ضعیف ارزیابی کرد.
روز گذشته، فیلم بارکد را در سینمای فرهنگ تماشا کردیم. به طور کلی، فیلم بدی نبود و قادر بود که خنده هایی را بر لبان تماشاگر بنشاند.
بارکد، یک فیلم اکشن کمدی است که فیلمنامه آن با کمی خلاقیت از آخر به اول شروع می شود. بارکد زندگی زائل چند جوان را نشان می دهد. هر چند فیلم نقدی جدی را ارایه نمی کرد اما تلنگر های کوچکی را درباره سو استفاده های بالقوه از شبکه های اجتماعی مطرح می کند.
آنگونه که کارگردان فیلم، اقای مصطفی کیایی ذکر کرده اند، تیتراژ بارکد توسط خواننده محبوب رپ و زیر زمینی خوب کشورمان، یاس ساخته و خوانده شده بود. که متاسفانه یکی از شروط اکران فیلم، حذف صدای این هنرمند محبوب از تیتراژ بود.
اما به هر حال، بارکد هم شاید ارزش پر کردن یک ساعت و سی دقیقه وقت را داشت. به همین خاطر، اگر ب دنبال فیلمی خانوادگی و خنده دار برای پر کردن آخر هفته خود را دارید، شما را به تماشای بارکد تشویق می کنم.

راستی، گاهاً لازم است از بودن افرادی در زندگیمان تشکر کنیم. :-)
از حضور شما ممنونم.

  • امیر (یاشار) شیرین زاده
  • ۰
  • ۰

پس از پایان رای گیری انتخابات مجلس دهم، نتایج بسیار جالب توجه بود. انتخاب تمامی افراد لیست امید که نشان از پشتیبانی مردم تهران از تفکرات آقایان خاتمی، هاشمی و روحانی را داشت کاملا مشهود بود. البته این ابتدای این پیام بود و با اعلام حذف آقایان یزدی و مصباح و همینطور با شانزدهم شدن آقای جنتی، این زور آزمایی رنگ و بویی جدید به خود گرفت. عده بسیاری با هدف حذف گروه دیگر پا به میدان انتخابات نهادند و البته با درایت و روشن بینی آقای عارف و سایر تئوریسین های اصلاحات، آنچه بسیاری می خواستند رقم خورد.

رقابت دکتر عارف با آقای لاریجانی بر سر ریاست مجلس دهم

اصولگرایان بر خلاف انتخابات ریاست جمهوری 92، اتحاد بیشتری دارند اما آیا رای های مستقل را نیز خواهند داشت؟

آنچه در این مقطع اهمیت اساسی دارد، شنیدن صدای آنچه مردم در انتخابات گفتند است. مردم با حذف چهره های تندرو و جنگ طلب نشان دادند که کدام تفکر را می پسندند. کشور به کدام سو باید حرکت کنند و چه کسانی را باید حذف کرد.

با توجه به این پیام های روشن، لازم است تا کلیه اصلاح طلبان و افراد مستقل برای مسند ریاست مجلس، آقای عارف را برگزینند. آقای عارف با کناره گیری از انتحابات ریاست جمهوری سال 92 به نفع آقای روحانی، ورود بهنگام و امیدوارانه در انتخابات مجلس دهم، ارتباطات دوستانه با آقایان روحانی و خاتمی، و همچنین دیدگاههای روشن و امروزی تر خود، کاملاً نشان داد که دارای درایت بهتری نسبت به آقای لاریجانی دارد.

احتمالاً تنها رقیب آقای عارف، آقای لاریجانی خواهد بود. مردی کار کشته در سیاست و با روابط قوی در جناح اصولگرایان. آنچه محتمل است، اصولگرایان پشت کردن ایشان را در مورد قضیه برجام و همچنین انتخابات فراموش نکردند و کدورت هایی در زیر این دوستی ها نهفته است. اما راهی دیگر به جز این انتخاب نیز نخواهند داشت. جناح اصولگرا تنها امید خود را برای حفظ قدرت مجلس در صندلی ریاست می بیند.

تقابل دو جناح اصولگرا و اصلاح طلب مشخص خواهد کرد که کدام جناح در اکثریت طرفدار در کشور می باشد و آیا خواست مردم ایران با مردم تهران همخوانی دارد؟ و یا همانگونه که عده ای گفتند مردم تهران کوفی و غرق در فساد و فحشا می باشند.

همچنین تخریب چهره دکتر عارف و همینطور مخابره اخبار تشدد اعضای اصلاحات، همه و همه نشان از واهمه شدید اصولگرایان جهت صندلی ریاست مجلس را دارد. به هر حال باید امیدوار بود که بهترین اتفاق ممکن برای مجلس دهم رخ دهد. همانگونه که بهترین آنچه می شد در انتخابات ریاست جمهوری و مجلس رخ داد.

  • امیر (یاشار) شیرین زاده