دست نوشته های خودمونی امیر شیرین زاده

آنچه در دیدگاه یک روانشناس جوان و بلند پرواز، به بینش و روانکاوی نیاز دارد.

دست نوشته های خودمونی امیر شیرین زاده

آنچه در دیدگاه یک روانشناس جوان و بلند پرواز، به بینش و روانکاوی نیاز دارد.

نوشتن وسیله ای کارآمد برای تخلیه هیجانات و احساسات فردی است. من نیز از نظر تیپ شخصیتی ، فردی برونگرا و هیجانی هستم. همچنین علاقه زیادی به موضوعات خارج از روانشناسی هم دارم. اینجا را برای نوشته های شخصی ام و تحلیه افکار و هیجانی ام قرار دادم. سالها پیش بزرگی به من گفت: نه خودت را جدی بگیر و نه زندگی را. شما هم اگر اینجا را خواندید نه نوشته های من را جدی بگیرید و نه زندگی شخصی ام را. اگر مایل به خواندن نوشته های علمی و روانشناختی بنده بودید، به سایت مرکز به ادرس DrRavanshenas.com و یا روزنامه آرمان امروز صفحه شانزدهم سر بزنید.

آخرین نظرات

۴ مطلب با موضوع «سنت و فرهنگ» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

همواره در ذهن خود به این اندیشیده ام که اگر در روزگاری به بازدید موزه های بزرگی چون لوور و یا موزه لندن بروم، شرمنده و شرمگین موزه های ایران خواهم بود. چرا که با فاصله سی دقیقه ای در تهران ( البته در ایام تعطیل ) می توان به یکی از کهن ترین موزه های ایران رسید. موزه ایران باستان در خیابان سی تیر دایر می باشد.

موره ایران باستان ، اولین موزه ای است که به دستور رضا شاه در سال 1316 خورشیدی افتتاح گردید. پیش از آن اشیای باستانی و تاریخی ایران در یکی از اتاق های مدرسه دارالفنون و یا ادارات مرتبط نگهداری می شد.

ساختمان موزه در دو سال و در برخی از منابع در چهار سال ساخته شد. سازنده موزه آقای آندره گدار بود. این آقای گدار فرانسوی دست بلندی در سازه های ایرانی و همینطور احیای هنر در ایران دارد. او یکی از افراد استخدام شده توسط دولت رضا شاه بود که به ساخت دانشکده هنر و معماری دانشگاه تهران، بنای یادبود حافظ، مدرسه ای در یزد، مرمت آثار باستانی، چاپ نشریه و ... در ایران پرداخت . ( برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آندره گدار اینجا کلیک کنید. )

در نگاه اول به موزه ایران باستان، به یاد طاق کسری و یا ایوان مداین می افتیم. طاق کسری یکی از نمادهای قدرت و شکوه ساسانیان بود که در تیسفون، پایتخت ساسانیان ساخته شد. طاق کسری امروزی در عراق و در نزدیکی بغداد قرار دارد. هر چند ویرانه ای بیش از آن باقی نمانده است. اما به هر حال آندره گدار، موزه ایران باستان را با اقتباس هنری و معماری از همین بنا ساخته است. به نوعی که در نگاه اول شکوه و عظمت ایران باستان را به یاد بیننده و بازدید کننده می آورد. 

پیش از ورود به موزه لازم است برخی از اطلاعات تاریخی را بدانید و آن را با خود مرور کنید:

مادها ، سکاها: مادها را به نوعی می توان اولین اریایی هایی دانست که در دو طرف دریای کاسیپین ( دریای خزر امروزی ) ساکن شدند. سکاها هم افرادی کوچ نشین بودند که در سرزمین هایی که بعدها در زمان هخامنشیان ایران نامیده ایم، به زندگی و کوچ می پرداختند. در طبقه دوم موزه ایران باستان، بیشتر اشیایی که مشاهده خواهید کرد، ناشی از قوم های مادها، سکاها و یا پیش از آن بوده است. ( یعنی در بازه زمانی 5 هزار سال پیش از میلاد مسیح تا 500 سال پیش از میلاد مسیح ). به بیانی دیگر، تمامی اشیایی که در طبقه دوم موزه ایران باستان قرار دارد، به دوران قبل از هخامنشیان باز می گردد.

شاهنشاهی هخامنشی : در حدود 550 سال پیش از میلاد تا 350 سال پیش از میلاد هخامنشیان به اشفته بازار تقسیم کشور توسط قوم های کوچک پایان میدند و شاهنشاهی خود را پایه ریزی می کنند. غالبا اطلاعات در مورد هخامنشیان بسیار است. برای همین اضافه گویی نمی کنم ولی اگر اطلاعات بیشتری نیاز دارید به این لینک مراجعه بفرمایید. هخامنشیان سرانجام به دست اسکندر مقدونی سرنگون می شوند. در طبقه اول ضلع شرقی موزه ایران باستان جام ریون ، پرچم هخامنشیان بر روی سفال، سر ستون تخت جمشید و ... را می توانید مشاهده کنید. غالب اشیا و اقلام این بخش موزه مرتبط با دوران هخامنشیان است.

سلوکیان : پس از سقوط هخامنشیان، قلمرو ایرانیان به دست اسکندر می افتد. و به نوعی می توان ایران را مستعمره یونانیان دانست. پس از مرگ اسکندر،  در بین سرداران باقی مانده یونانی، نبردهایی برای تقسیم اراضی کسب شده توسط اسکندر شروع می شود و سرانجام  قلمرو او در بین سردارانش تقسیم می شود. سرداری که ایران را به ارث می برد سلوکوس اول نام داشته است که در اصل یونانی بوده و حکومت سلوکیان را پایه ریزی می کند. این دوران در حدود 330 سال پیش از میلاد تا  50 سال پیش از میلاد مسیح به طول می انجامد. در موزه ایران باستان می توانید مجسمه های خدایان یونان را مانند زئوس، هرمس، و ... را  بر روی مفرغ و یا سفال مشاهده کنید. برخی از کتیبه های اکتشاف شده به خط و زبان یونانی می باشد که نشانگر نفوذ فرهنگ و معماری و زبان یونانیان در این 200 سال است. در این دوران چند خدایی در ایران به وجود آمد که می توان در معماری و خط نوشته های کشف شده از شوش آنها را مشاهده کرد. این آثار غالباً در بخش غربی طبقه اول موزه چیده شده است.

شاهنشاهی اشکانیان و یا امپراتوری پارت ها : این امپراتوری از حدود 250 سال پیش از میلاد تا حدود 250 سال پس از میلاد در ایران قدرت داشتند. اگر دقت کرده باشید، بخشی از این زمان بندی با سلوکیان تداخل دارد. این بدین خاطر است که ایران یک پارچگی خود را از دست داده بود و در بخش هایی از کشور، اشکانیان حکمرانی هایی داشتند. به هر حال، نام دیگر اشکانیان در خارج از ایران به نام امپراتوری پارت ها شناخته می شوند. شاهان اشکانی در حدود 450 سال بر ایران حکومت کردند و سرانجام توسط مشکلات داخلی تضعیف و به تدریج توسط ساسانیان سرنگون شدند. در موره ایران باستان و در طبقه اول می توانید مجسمه مفرغی "سورنا" سردار ایرانی زمان اشکانیان ( پارت ها ) را مشاهده کنید. همچنین اولین باتری جهان توسط ایرانیان در دوره اشکانی ساخته شده است که در موره لندن نگهداری می شود. این باتری سبب گمانه زنی های بسیاری در مورد حضور موجودات فضایی در گذشته بر روی کره زمین شد. برای کسب اطلاعات بیشتر پیرامون پارت ها و یا اشکانیان به این صفحه مراجعه کنید.

شاهنشاهی ساسانیان : ساسانیان آخرین سلسه ای بودند که پیش از هجوم اعراب به ایران، بر مسند قدرت نشستند و به نوعی تاریخ ایران با هجوم وحشیانه و وقیحانه اعراب به ایران به اتمام می رسد. پایتخت ساسانیان، شهر تیسفون است که دیوان مداین نیز در آن وجود دارد. ( بنای موزه با اقتباس هنری از دیوان مداین ساخته شده است. ) دین ساسانیان زرتشتی و کتاب مقدس مورد پرستش آنها، اوستا بود. اعراب با حمله وحشیانه خود به ایران، یزدگرد سوم را به قتل می رسانند و این پایان سلسله های ایرانی پیش از اسلام می باشد. در موزه ایران باستان، اشیایی را نیز می توانید مربوط به این دوره مشاهده کنید. همچنین بر روی لوح سنگی واقع در ضلع غربی طبقه اول موزه، سوگند نامه ای به خط میخی به اورمزد را می توانید مشاهده کنید که نشان از یکتا پرستی ایرانیان پیش از هجوم اعراب به ایران را نقل می کند و قسم و ستایش به اورمزد را در ایران کهن نشان می دهد.

با توجه به این اطلاعات تاریخی شاید بسیار بهتر بتوان به موزه نگاه کرد و آثار و نشانه های گذشته را مشاهده کرد. در بسیاری از خط نوشته های موزه که به خط میخی و یا نوشته های هیروگلیف می باشد، می توان پرستش خدایان گوناگون و جنگی که در بین ادیان ، حتی در روزگاران کهن هم وجود داشته است را دریافت. 

برای بازدید بهتر از موزه، ابتدا طبقه دوم و سپس طبقه اول ضلع شرقی، و در نهایت ضلع غربی طبقه اول را مشاهده کنید. همچنین پیشنهاد می کنم در حین بازدید از موزه به اینترنت متصل باشید و با استفاده از گوگل و ویکی پدیا، اطلاعات کامل تری را کسب کنید.


  • امیر (یاشار) شیرین زاده
  • ۰
  • ۰

اولین بار روزنامه "شرق" بود که بیش از ده سال پیش توجه افکار عمومی را به کشتار وسیع ماهی قرمزها در ایام عید معطوف کرد و کوشید نشان دهد که در ورای ظاهر زیبای این "رفقای کوچولوی عید" صنعتی بی‌ضابطه در حال گسترش است که ارزش این جانداران را در حد یک شی تنزل داده است.


ماهی قرمز نخرید

نمایی از هزاران ماهی قرمز مرده و رها شده در نزدیکی میدان تره بار تهران

واقعیت این است که ماهی قرمز شیء نیست. بر خلاف تصور رایج، ماهی قرمز حداقل سه ماه حافظه و قابلیت قدرتمندی برای تشخیص رنگ و اندازه و شکل دارد. این ماهی‌ها مهارت‌های خوب برای یادگیری دارند. تحقیقات نشان می‌دهد گونه ماهی قرمز قادر به تشخیص آدم‌ها از یکدیگر هستند و برای همین واکنش‌های متفاوتی نسبت به صاحب خود در اکواریوم نشان می‌دهند تا یک غریبه.

اداره محیط زیست تهران روز پنجشنبه به ماهی فروشان میدان تره‌بار تهران هشدار داد که با "رهاسازی غیربهداشتی تلفات ماهی قرمز" برخورد خواهد شد.

منظور از تلفات در اینجا ده‌ها میلیون ماهی از بین رفته‌ای است که در جریان انتقال و فروش، در جوی و خیابان ریخته می‌شوند و صحنه‌های رقت‌انگیز و ناهمگون با حال و هوای عید خلق می‌کنند.

صنعتی بی ضابطه ولی سود آور

به درستی روشن نیست در مقابل هر ماهی که سالم یا ناسالم به مشتری فروخته می‌شود، چند ماهی دیگر تلف می‌شود. در نبود ضوابط انسانی، بهداشتی و زیست محیطی، سودآوری پرورش ماهی می‌تواند به چنین حجمی از تلفات توجیه اقتصادی بدهد.

بعضی از برآوردها نشان می‌دهد که تامین ماهی قرمز عید برای نزدیک به ۲۰ میلیون خانوار ایرانی می‌تواند دست‌کم چهاربرابر هزینه‌ها برای پرورش دهندگان سود داشته باشد.

نحوه نقل و انتقال ماهی‌ها -داخل سطل و تشت و کیسه پلاستیک- که با دست و کاسه و پرتاب آن‌ها به این سو و اون سو جابه‌جا می‌شوند، نشان می‌دهد نظارتی بر الزامات سالم نگه داشتن این ماهی‌ها وجود ندارد.

اکثر قریب به اتفاق ایرانیان ماهی قرمز خریده‌اند و مرگ زودرس این موجود را که طول عمر طبیعی آن به ۵۰ سال می‌رسد، شاهد بوده‌اند. با این حال بیشتر مردم راه و روش صحیح نگهداری از ماهی قرمز را نمی‌دانند و صرف زنده بودن آن را در داخل تنگی کوچک که آبش گه‌گاه با آب کلر دار لوله کشی تازه می‌شود، حمل بر داشتن اطلاعات و امکانات کافی می‌کنند.

اخلاق در برابر سنت

از زمانی که دلسوزان حقوق حیوانات "کمپین حذف ماهی قرمز از سفره هفت سین" را آغاز کردند بیشتر به جنبه اخلاقی موضوع پرداخته‌اند: این‌که بایسته نیست در جشنی که نماد طبیعت و زندگی و شادابی است از موجوداتی استفاده شود که با این وضعیت به نمادی از مرگ و آلودگی تبدیل شده‌اند.

اما موافقان از سنت حرف می‌زنند و این‌که ماهی قرمز همیشه در سفره هفت‌سین بوده است. نظریه‌ای که تاریخ‌دانان باید بررسی کنند.

جایگاه ماهی قرمز در تاریخ ایران هر چه باشد، شباهتی به شرایط امروزش ندارد. طبق آمارها سالانه ۱۲۰ میلیون ماهی قرمز بدون هیچ ضابطه‌ای وارد بازار می‌شوند و بیشتر آنها می‌میرند. گر نمی‌مردند هر سال اندکی از رونق این صنعت کم می‌شد.

افسانه رها سازی ماهی قرمز و زنده ماندن آن

خیلی‌ها رهاسازی ماهی را راهی صحیح برای حل مشکل می‌دانند. درباره اینکه آیا رهاسازی ماهی قرمز در طبیعت - آنگونه که برای خیلی‌ها بعد از سیزده بدر به یک رسم بدل شده- کار درستی است یا نه، یک نکته روشن است.

برای رهاسازی ماهی قرمز طوری که سالم بماند و رشد کند باید حوضچه‌ها و برکه‌های مخصوص ساخته شود. اما این‌ها هرگز نمی‌تواند جوابگوی انبوه ماهی قرمزهایی باشند که مردم هر سال رها می‌کنند.

برای خیلی از محیط‌ های زیستی جهان ماهی قرمز یک "گونه مهاجم" تلقی می‌شود. مطالعات نشان می‌دهد که ماهی قرمز اگر بتواند در طبیعت دوام بیارود به سرعت تکثیر می‌شود و کم کم می‌آموزد که از تخم گونه‌های نادر مثل سمندر تغذیه کند و خیلی سریع با به انقراض کشاندن گونه‌های دیگر به اکوسیستم طبیعت ضربه‌های جبران ناپذیر وارد کند.

در ایران نیز کارشناسان هر از گاهی از مردم می‌خواهند که اجازه ندهند این ماهی‌ها در محیط هایی مثل تالاب انزلی یا دریاچه هامون و نئور رشد کنند زیرا در رقابت برای فضا و غذا، گونه‌های طبیعی ایران را از بین خواهند برد.

متن بالا توسط سیاوش اردلان نگاشته شده است. همچنین می توانید متن کامل را در اینجا مطالعه کنید.

  • امیر (یاشار) شیرین زاده
  • ۰
  • ۰

چند روز پیش عکس پروفایل تلگرام خودم را به یک پوستر انگیزشی در راستای نخریدن ماهی قرمز تغییر دادم. یک فایل صوتی هم رکورد کردم و برای هر کسی که می تونستم فرستادم. سپس در وبلاگ، یک پست در مورد نخریدن ماهی قرمز نوشتم.

اما اتفاق عجیب این بود که این پیام و پوستر، و مخصوصاً فایل صوتی به طرز عجیب و چشم گیری دست به دست شد. عده ای موافق این حرکت بودند و عده ای مخالف. اما گذشته از تمام اینها، سوالات جالبی بود که در پیش روی ام قرار گرفت . برای همین تصمیم گرفتم موضوع را از زوایای دیگری نیز بررسی کنم. به هر حال ، اگر هنوز پست قبلی را در مورد نخریدن ماهی قرمز، نخوانده اید می توانید آن را اینجا مطالعه کنید.

به طور کلی دلایل بسیار زیادی برای نخریدن ماهی قرمز وجود دارد. سعی می کنم هر کدام را به طور خلاصه بیان کنم. همچنین در پست دیگری به برخی از سوالات رایجی که از خوانندگان وبلاگ و یا دوستانم رسید، پاسخ نسبی می دهم.


ماهی قرمز ، نماد سفره هفت سین ایرانی نیست.

در مورد اینکه ماهی قرمز چگونه نمادی است و از نظر تاریخی، در فرهنگ عیدانه ایرانی چه جایگاهی دارد، اختلاف نظر جدی حاکم است. 

عده ای معتقدند ماهی قرمز نماد سال نوی چینی می باشد و در حدود صد سال پیش به همراه چای چینی به ایران وارد شده است و اصالت ایرانی ندارد. 

عده ای دیگر معتقدند از آن جایی که ماهی قرمز در زبان عربی و فرهنگ عربی با نام "سمک ذهبی" شناخته می شود، به وسیله حرف اول سین آن، به سفره هفت سین ایرانی وارد شده است و به تدریج همانند قرآن در سفره های هفت سین جای باز کرده است.

 گروه دیگر معتقدند که در هیچ یک از نوروزنامه ها ، نقاشی ها و سفرنامه ها نامی از ماهی قرمز سفره هفت سین وجود ندارد. حتی در یکی از شاخص ترین آثار نقاشی به نام سفره هفت سین قاجاری که توسط کمال الملک نگاشته شده است و در موزه کاخ گلستان نگهداری می شود، تنگ ماهی در این نقاشی به چشم نمی خورد.

برای صحت و سقم این جریان در تحقیقات خودم، مصاحبه ای را با یکی از موبدان بلند پایه زرتشتی در اینترنت خوانده ام. ایشان تایید کرده بودند که کشتن حیوانات در فرهنگ و آیین زرتشتی و ایرانی جایی ندارد و از نحوه ورود این ماهی قرمز کوچولو به سفره هفت سین ایرانی اظهار بی اطلاع کرده بودند.


خریدن ماهی قرمز ممکن است به چرخه محیط زیست آسیب بزند.

بیشتر ماهی‌های خریداری شده برای سفره هفت‌سین، در همان یکی دو روز نخست می‌میرند. اما آن‌هایی که ندرتاً تا سیزده‌به‌در زنده می‌مانند، سرنوشت‌های متفاوتی خواهند داشت. در یکی از رایج‌ترین این سرنوشت‌ها، ماهی قرمز را در نزدیک‌ترین رودخانه یا برکه رها می‌کنند تا به زعم خودشان ماهی را آزاد کرده باشند. فارغ از اینکه این کار ممکن است به چرخه محیط زیست اسیب زده و دچار مشکلاتی در اکوسیستم گردد.


خرید ماهی قرمز ، غیر اخلاقی است.

یکی دیگر از دلایلی که برای نخریدن ماهی قرمز می توان شمرد، غیر اخلاقی بودن آن است. ما در هنگام خرید ماهی قرمز به خوبی می دانیم که شرایط لازم و کافی را برای نگهداری از این زبان بسته کوچولو نداریم و بسیاری از آنها ظرف چند روز آینده می میرند. هر ماهی قرمز برای نگهداری به 76 لیتر آب سالم بدون کلر نیاز دارد. تنگ های تاریک و تنگ ما جای مناسبی برای نگهداری این ماهی ها نیست. همینطور می دانیم که این موجود در طبیعت بین 10 تا 50 سال می تواند عمر کند، این در حالی است که ما عمر این موجود زنده را به چند روز و یا در برخی مواقع به چند هفته تقلیل می دهیم.


تضاد با روحیه حیوان دوستی و طبیعت دوستی ایرانیان.

ایرانیان در سالهای دور، همراه و یاور حیوانات بوده اند. در بسیاری از کتاب های کهن ایرانی در مدح و ستایش حیوانات سخن رانده شده است. سفره هفت سین نیز در اصل نمادی از زایندگی و سرزندگی و همینطور پیوند انسان با طبیعت است.(بگذریم از آنچه پس از ورود اسلام به ایران در این باره رخ داد.) بسیاری از زرتشتیان گیاه خوار بوده اند و آزار حیوانات را جزو گناههای بزرگ می دانستند. کشتن هر ساله هفت میلیون ماهی برای چند روز شادی، نشانگر روحیه سازگار با طیعت ایرانی نیست.


افزایش خطر انقراض گونه های مشابه مانند ماهی های فایتر و سمندر لرستانی

متاسفانه بازاریان و سودجویان عرصه ماهی قرمز دست طمع خود را به طبیعت درازتر کرده اند و با وارد کردن برخی از موجودات دیگر مانند سمندر لرستانی ، لاک پشت، ماهی های فایتر و .... آیب خود را به طبیعت و محیط زیست گسترش داده ان. از آن بدتر آنکه برخی از گونه هایی که به فروش می رسد در حال انقراض هستند و این یعنی نابودی یک گونه جانوری برای تمام ابدیت. سمندر لرستانی یکی از این گونه هاست که به راحتی در بازار خرید و فروش می شود و ممکن است در معرض انقراض جدی قرار بگیرد.


غیر بهداشتی بودن خرید و فروش ماهی قرمز .

نگهداری ماهی قرمز در شرایط مناسب و بهداشتی صورت نمی گیرد. برخی از این ماهی ها به وضوح مریض هستند و بر روی پولک ها و باله های آنها تا شدگی و خمیدگی هایی وجود دارد. برخی از آنها آبشش های زخمی دارند و به طور کلی محیط هاید نگهداری آنها اصلاً بهداشتی نیست.

  • امیر (یاشار) شیرین زاده
  • ۰
  • ۰

هر ساله با نزدیک شدن به عید نوروز، بازار خرید و فروش ماهی قرمز سفره هفت سین رونق خاصی می گیرد. این در حالی است که ماهی قرمز سفره هفت سین در حدود صد سال است که به این رسم کهن ایرانی افزوده شده است. جالب است که بدانید، ماهی قرمز، نماد سال نو چینی می باشد و در اصل هیچگونه ارتباطی بین هفت سین ایرانی و ماهی قرمز وجود ندارد. چند سالی است که مردم چین، برای حفظ محیط زیست و بقای گونه اینگونه حیوانات، دیگر از این حیوان زنده استفاده نمی کنند. اما متاسفانه در ایران، موضوع دیگری رخ می دهد.

طبق اعلام مسئولان محیط زیست در سال 88، حدفاصل 15 اسفند تا 15 فروردین هر سال، پنج تا هفت میلیون ماهی قرمز در سفره های هفت سین ایرانیان می میرند. رقمی تکان دهنده که نشانگر حجم مرگ و میر بی دلیل این نوع آبزیان می باشد. آبزیانی که تنها برای یک زیبایی نسبی و برای چند روز، قربانی خوی شکارگری انسانها می شوند.

متوسط عمر هر ماهی قرمز در طبیعت در حدود 15 سال می باشد. این در حالی است که در برخی از مواقع و در شرایط ایده آل، هر ماهی قرمز می تواند تا 50 سال نیز زندگی کند. عمری که در سفره های هفت سین به کمتر از چند هفته و یا در برخی از مواقع، به کمتر از چند روز می رسد.

سفره هفت سین با سبزه و سین های دیگر خود، نوید سازگاری و بهزیستی انسان با طبیعت را می دهد، اما کشته شدن این حجم ماهی قرمز ، نشانگر بی توجهی برخی از خانواده های ایرانی به محیط زیست و همینطور بقای این گونه از حیوانات می باشد. متاسفانه بسیاری از ماهی هایی که به عنوان ماهی قرمز (Gold Fish)، ماهی های فایتر (fighter)، و یا سمندر لرستانی در بازار عرضه می شوند در محیط های بسیار نامناسب و متراکم و با شرایط بسیار غیر بهداشتی و فقط برای استفاده چند روزه پرورش پیدا می کنند، بسیاری از این ماهی ها در قسمت های آبشش خود لکه های بیمارگونه ای دارند، برخی از آنها رنگ پریده و برخی دیگر دارای باله های تا شده و یا ناقص می باشند. همچنین هر ماهی قرمز، به 76 لیتر آب سالم و بدون کلر احتیاج دارد، این در حالی است که برخی از ایرانیان، آنها را در تنگ های بسیار تیره و تنگ نگهداری می کنند.


لطفاً به حفظ و بقای محیط زیست پای بند باشیم، ماهی قرمز و هر موجود زنده را برای چند هفته سرگرمی و زیبایی کاذب نخریم ، سفره هفت سین ایرانی را با نماد چینی تزیین نکنیم و به حقوق حیوانات احترام بگزاریم.

در گسترش این نوشتار کوشا باشید.

  • امیر (یاشار) شیرین زاده